Danıştay 4. Daire
2019/240 E., 2021/1257 K. · 25 Şubat 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2019/240 |
| Karar no | 2021/1257 |
| Karar tarihi | 25 Şubat 2021 |
Konu
Bu kararda 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 14, 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 167 ve 4760 sayılı Kanun m. 7/A ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7/A maddesinde standart yakıt deposu kavramının tanımı yapılmamış olmakla birlikte, anılan kanun maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ve katma değer vergisi yönünden de geçerli olan istisna hükmü ile ilgili olarak standart yakıt deposu kavramının tanımlanması konusunda Maliye Bakanlığına yetki verildiği, Maliye Bakanlığınca standart yakıt deposu kavramının açıklığa kavuşturulması için yine kendisi tarafından çıkarılmış olan genel tebliğ ile atıfta bulunulan kanun hükmü uyarınca çıkarılan Bakanlar Kurulu Kararıyla yapılmış ya da yapılabilecek olan bir tanımın esas alınması gerekeceği hususu açıktır. Ancak, anılan 13/01/2000 tarih ve 2000/53 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yapılan düzenlemelerden görüleceği üzere Kararın 102. maddesinde standart yakıt deposu deyiminin tanımı yapılmış, 103. maddesinde ise vergiden muaf olarak ithal edilecek mallara ilişkin standart depoda bulunan yakıt miktarları belirlenmiştir. Bir başka ifade ile anılan Bakanlar Kurulu Kararının 103. maddesinde belirlenen miktarların, standart yakıt deposu miktarı olmadığı, aynı zamanda ihracata da ilişkin olmadığı; sadece standart yakıt deposunda yer alan miktarların ne kadarlık kısmının vergiden istisna edileceğine ilişkin olduğu, istisnanın da ihracat istisnasına ilişkin değil, yurda giren araçlara (ithal edilecek mallara) ilişkin olduğu açıkça görülmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.