Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2020/1517 E., 2022/491 K. · 13 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2020/1517 |
| Karar no | 2022/491 |
| Karar tarihi | 13 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 333, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359 ve 6111 sayılı Kanun m. 7 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, davacının kendi adına tesis ettirdiği faaliyeti nedeniyle 2008 yılı için katma değer vergisi yönünden matrah artırımında bulunduğu sabittir. Davalı idare tarafından davacının matrah artırımına yönelik talebinin kabul edilmediği veya iptal edildiği yönünde herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmadığı gibi davacı hakkında yapılan tarhiyat da 6111 sayılı Kanun'da öngörülen istisnai durumlar kapsamında kalmamaktadır. Vergi suçu raporuna konu olan olgu ve tespitler davacının kendi adına tesis ettirdiği mükellefiyetiyle ilgili olmadığından davacının anılan şirketin vergilendirme ödevlerini yerine getirmemesinin sonuçlarının davacının kendi adına tesis ettirdiği mükellefiyetine sirayet ettirilmesi hukuka uygun düşmemiştir. Ayrıca Kanun'da davacı tarafından kendi adına tesis ettirdiği mükellefiyeti için matrah artırımına başvurulmasına bağlanan ve belirlilik ile öngörülebilirlik arz eden hukuki sonuç matrahı artırılan dönem için kural olarak herhangi bir inceleme ve tarhiyat yapılmaması olduğundan davacı adına inceleme ve tarhiyat yapılması bu yönüyle de hukuka uygunluk taşımamaktadır. Bu tespit ve değerlendirmeler ışığında matrah artırımında bulunulan 2008 yılı için davacı adına tarhiyat yapılması mümkün bulunmadığından davacı adına vergi tarh edilmesi ve verginin üç katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 333
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 6111 sayılı Kanun m. 7
- 6111 sayılı Kanun m. 9
- 6525 sayılı Kanun m. 7
- 6525 sayılı Kanun m. 9
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 6
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 7
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 8
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.