Danıştay 13. Daire
2016/4268 E., 2022/1471 K. · 6 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2016/4268 |
| Karar no | 2022/1471 |
| Karar tarihi | 6 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35, 5766 sayılı Kanun m. 4 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Her ne kadar 5766 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesine eklenen beşinci ve altıncı fıkralar Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olsa da, 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesinin birinci fıkrası, 1995 yılından beri yürürlükte bulunmaktadır. 5766 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesine eklenen beşinci ve altıncı fıkralar, bu hükmün yorumuna ilişkindir. Bu husus Anayasa Mahkemesi'nin 26/10/2017 tarih ve 2014/13535 başvuru numaralı kararında "5766 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesine eklenen beşinci fıkranın amacı, bu hükmün yorumuna ilişkin olarak özellikle Danıştayın vergisel kamu alacaklarına ilişkin uyuşmazlıklara bakmakla görevli daireleri arasında ortaya çıkan yorum farklılıklarını gidermektir. Anılan beşinci fıkrayla, kanunî temsilcinin sorumluluğunu düzenleyen birinci fıkraya ilişkin değişiklik yapılmamaktadır. Değişiklik, maddenin yorumuna ilişkindir. Farklı yorumların giderilmesi amacıyla yapılan bir yasal düzenlemenin tek başına başvurucunun sorumluluğunu ağırlaştırdığı sonucuna ulaşılamaz." gerekçesiyle ifade edilmiştir. Dolayısıyla anılan 5. ve 6. fıkraların iptal edilmesi, mükerrer 35. maddenin 1. fıkrasının yürürlükte olması sebebiyle, kanunî temsilcilerin sorumluluktan kurtulmasına imkân vermemektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35
- 5766 sayılı Kanun m. 4
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10
- 5015 sayılı Kanun m. 19
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 41
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 98
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 14
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Geçici Madde 8
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.