İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2016/624 E., 2020/5727 K. · 15 Aralık 2020

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2016/624
Karar no2020/5727
Karar tarihi15 Aralık 2020

Konu

Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 93 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 100 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu … sayılı ödeme emrinin dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin, 20/01/2014 tarihinde şirket işyeri adresinde tebliğe çalışıldığı, tebliğ alındısına "mükellefe tevziat saatlerinde müteaddit defalar gidilmiş olup, adreste bulunamadığı ve verilen randevuya da icabet etmediğinden tebliğin iade edildiği"ne ilişkin şerh düşüldüğü, düzenlenen ödeme emrinin şirket müdürünün ikametgah adresinde de tebliğe çalışıldığı ve tebliğ alındısının iade edildiğinin görüldüğü, dolayısıyla usulüne uygun olarak tarh ve tebliğ edildikten sonra kesinleşen, tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcunun tahsili için davacı kanuni temsilciye gidildiği, her ne kadar davacı tarafından tebligatta usulsüzlük olduğu iddia edilse de, şirket müdürünün ikametgahında da tebliğ edilemeyerek tebliğ alındısının iade edildiği, şirketin iş kolu itibarıyla tevziat saatleri dışında faaliyet yürüttüğünün tartışmasız olduğu, şirket hakkında malvarlığı araştırması da yapılarak, ilanen tebliğ için gerekli şartların oluştuğu anlaşıldığından, ilanen tebliğ sonrasında kesinleşen amme alacağına ilişkin kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen dava konusu 3 sayılı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.