Danıştay 3. Daire
2019/4909 E., 2022/1407 K. · 30 Mart 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2019/4909 |
| Karar no | 2022/1407 |
| Karar tarihi | 30 Mart 2022 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 13, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 17 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 9 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
30/06/2007 tarih ve 26568 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 1 Sıra No.'lu Tahsilat Genel Tebliğinin Genel Esaslar başlıklı Birinci Bölümünün Amme Alacaklarının Korunması başlıklı İkinci Kısmının İhtiyati haciz başlıklı II Nolu bölümünün 9. maddesinde, 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre, ihtiyati veya kat’i haczin borçlunun her türlü mal, hak ve alacaklarına tatbik edilmesi mümkün bulunduğu ancak, borçlu olan bir şahsın bankalarda bir alacak ve hakkı bulunmamasına rağmen ileride borçlu adına doğacak alacaklar için bankalara haciz veya ihtiyati haciz bildirisi tebliğ edilmesi, haczin “borçlunun mal varlığını hedef tutması” esasına aykırı düşeceği hükmü yer almaktadır. Bunun yanında söz konusu maddede, bankalara bu şekilde bir haciz sorumluluğu yükletilmesinin de uygun düşmeyeceği açıkça belirtilmiştir. 6183 sayılı Kanun ve Tahsilat Genel Tebliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, amme alacağının teminat altına alınması ve tahsilinin sağlanması sürecinde alacaklı amme idaresi ile borçlu mükelleflerin mümkün oldukça menfaatlerinin telif edilmesi hedeflenmiştir. Amme alacağı tahsil edilirken mükellefin de faaliyetini sürdürmesi gerekmektedir. Mükelleflerin faaliyetini sürdürmesini imkansız hale getirecek ve bu nedenle amme alacağının da tahsilini tehlikeye atacak, belki de imkansızlaştıracak bir tahsil usulü Kanun'un amacına aykırı olacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 13
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 17
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 9
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 17
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 62
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.