Danıştay 4. Daire
2020/3334 E., 2021/2383 K. · 21 Nisan 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2020/3334 |
| Karar no | 2021/2383 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2021 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 176 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu 2013/1-12 dönemine ait özel usulsüzlük cezasının dayanağı olan ...tarih ve ...sayılı vergi inceleme raporunda, defter ve belge isteme yazısının davacının bizzat kendisine tebliğ edilmesine rağmen süresi içerisinde yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediği, sadece ortaklığa ait 2008 yılı envanter defterinin sunulduğu, öte yandan kendi işletmesine ait işletme defterinin ise tasdiksiz halinin ibraz edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ile dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde; davacının ikinci sınıf tüccar olarak usulüne uygun bir şekilde tasdik ettirilmiş işletme defteri tutma, bu defteri yasada öngörülen süre zarfında muhafaza etme ve inceleme esnasında ibraz etme yükümlülüklerinin bulunduğu, davacının işletme defterinin, Ankara 1. Noterliğinin ...tarih ve ...yevmiye numarası ile tasdik ettirildiği, ancak davacı tarafından inceleme esnasında ilgili dönem tasdikli kanuni defteri yerine tasdiksiz işletme defterinin sunulduğu dikkate alındığında, bu haliyle davacı tarafından ibraz etme yükümlülüğünün yerine getirilmediği açık olduğundan defter belge ibraz etmeme nedeniyle mükerrer 355. madde uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmamakla, Vergi Mahkemesi kararının belirtilen kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 176
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 86
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 148
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 150
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 256
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 257
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 98/A
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 120
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.