Danıştay 4. Daire
2021/1496 E., 2021/6169 K. · 8 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2021/1496 |
| Karar no | 2021/6169 |
| Karar tarihi | 8 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinden; davacının tasfiye memuru olduğu şirketlerin her ikisinin de 18/09/2003 tarihinde tasfiyeye girdiği, 2006/4 itibariyle mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanmak amacıyla mükellefiyetinin yeniden açıldığı, bunun üzerine davacı adına tasfiye memuru sıfatıyla 2007 ila 2009 yılları muhtelif dönemleri vergi beyannameleri ile 2008 ila 2011 yılları Ba-Bs bildirim formlarının süresi içerisinde elektronik ortamda verilmediğinden bahisle özel usulsüzlük cezaları kesildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, 01/08/2009 tarihinden önce verilmesi gereken 2007 ila 2009 yılları muhtelif dönemleri vergi beyannameleri ile 2008, 2009/1 ila 7 dönemleri Ba-Bs bildirimleri için kesilen özel usulsüzlük cezalarında, yazılı bildirim şartının yerine getirilmemesi nedeniyle hukuka uygunluk bulunmamaktadır. 2009/8 ila 12 dönemleri ve 2010, 2011 yılları Ba-Bs bildirimlerinin verilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise 5520 sayılı Kanunun anılan 17/9. maddesi uyarınca tasfiye memurunun sorumluluğunun, tasfiye sonucu dağıtılan tutar ile sınırlandırılmış olması karşısında, dava konusu olayda davalı idarece davacının tasfiyesini yürüttüğü mükellef bakımından tasfiye sonucu dağıtılan tutarın bulunduğuna ilişkin bir tespit yapılıp yapılmadığı hususu araştırılmak suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 148
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 86
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 150
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 256
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 257
- 5904 sayılı Kanun m. 22
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 162
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.