İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 4. Daire

2016/17512 E., 2021/3709 K. · 30 Haziran 2021

Künye

MahkemeDanıştay 4. Daire
Esas no2016/17512
Karar no2021/3709
Karar tarihi30 Haziran 2021

Konu

Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Geçici Madde 61, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 369 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davalı idarenin temyiz istemi bakımından ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 341. maddesinde vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak açıklanmış, 344. maddede vergi ziyaı suçu, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verilmesi olarak tarif edilmiş, devamında ise vergi ziyaı suçu işleyenlere bir katı vergi ziyaı cezası kesileceği, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde ise bu cezanın üç kat uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Görüldüğü üzere, mezkur mevzuat, verginin ziyaa uğratılması durumunda, kural olarak, genelde ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesilmesini öngörmüş ve bunun için kasıt aranmamış, 359. maddenin uygulanması bakımından kasıt aranmıştır. Vergi mahkemesi kararında ise, davacı tarafından özelgenin yanlış yorumlanmasında kastının bulunmadığı belirtilerek vergi ziyaı cezası kesilmesinin hukuka uygun olmadığı değerlendirilmiş ise de, 341. maddenin uygulanması için kasıt aranmamış olup, verilen kararda hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.