Danıştay 4. Daire
2018/6522 E., 2022/2776 K. · 21 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2018/6522 |
| Karar no | 2022/2776 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 323, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 6 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Her ne kadar mahkeme tarafından 2015 yılında şüpheli hale gelen alacaklar için, 2016 yılında karşılık ayrılıp gider yazılabileceği gerekçesiyle kabul kararı verilmişse de, davacının 2015 yılına ilişkin şüpheli alacak miktarının 14.420.544,26-TL olup olmadığı ve ve bu meblağın tamamının veya bir bölümünün 2015 döneminde de gider olarak yazılıp yazılmadığı, davacının tarafı olduğu … Vergi Mahkemesinin E…. sayılı ve ... Vergi Mahkemesi'nin E… sayılı dosyaları dikkate alınarak mükerrer gider kaydı olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulabilmesi için şüpheli alacaklara ilişkin tüm kayıt, bilgi ve belgeler davacıdan istenilip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, davacının iadesini talep ettiği tutara ilişkin yeniden değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 323
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 6
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 8
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 10
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 9
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 1
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 259
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.