Danıştay 2. Daire
2021/12343 E., 2022/5487 K. · 1 Kasım 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 2. Daire |
| Esas no | 2021/12343 |
| Karar no | 2022/5487 |
| Karar tarihi | 1 Kasım 2022 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 6585 sayılı Kanun m. 25 ve 394 sayılı Kanun m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dar anlamda yetki unsuru denilen karar alma yeteneği; konu, yer ve zaman itibariyle, Anayasa ve yasalarla, belli organ, makam ve kamu görevlilerine tanınmış bir güçtür. Yetki devrinin hukuken geçerli olabilmesi, böyle bir yetkinin daha önce kanunda açıkça öngörülmüş bulunmasına bağlıdır. Ancak, kamu hukukunda yetkiler; ait olduğu organ, makam ve görevlilere bizzat kullanılmak üzere verildiğinden, yetki devri istisnai durumlarda söz konusudur. 13/07/2005 günlü, 25874 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun "Yetki devri" başlıklı 42. maddesinde; "Belediye başkanı, görev ve yetkilerinden bir kısmını uygun gördüğü takdirde, yöneticilik sıfatı bulunan belediye görevlilerine devredebilir." hükmüne yer verilmiştir. Aktarılan mevzuat uyarınca Büyükşehir Belediye Başkanlarının bir kısım görev ve yetkilerini yöneticilik sıfatı bulunan belediye görevlilerine devredilebileceği ancak Belediye Meclisinin yetki devri yapabileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen ... günlü, ... sayılı işlem, Belediye Başkan Yardımcı ... tarafından imzalanmış bulunmaktadır. Davacı odaya kayıtlı üyelerin hafta tatili ruhsatı alması gerektiğini bildiren işlemin, yukarıda hükümlerine yer verilen Hafta Tatili Kanunu 8. maddesi kapsamında, hafta tatili ruhsatı vermeye yetkili olan belediye meclisi tarafından karara bağlanması gerekirken, belediye başkan yardımcısı tarafından tesis edilen dava konusu işlemin yetkisiz makam tarafından tesis edildiği anlaşıldığından, işlemde yetki unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 6585 sayılı Kanun m. 25
- 394 sayılı Kanun m. 1
- 7033 sayılı Kanun m. 1
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 42
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.