Danıştay 9. Daire
2020/642 E., 2022/5288 K. · 1 Kasım 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2020/642 |
| Karar no | 2022/5288 |
| Karar tarihi | 1 Kasım 2022 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 125, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 12 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Manevi zarar, idarenin bir eylem veya işlemi ile bir kimsenin kişi olarak haiz olduğu ve hukukça korunan hayat, vücut bütünlüğü, sağlık, hürriyet, isim, şeref, haysiyet ve ruhsal bütünlük gibi kişilik değerlerine yapılan saldırılar sonucu kişinin bu saldırıdan dolayı duyduğu bedeni ve/veya ruhsal acı ve üzüntü olarak tanımlanmakta; manevi tazminatla, kişinin bu acı ve üzüntüsünün kısmen de olsa tatmin edilmesi amaçlanmaktadır. Manevi tazminata hükmedilebilmesi için idarenin ağır hizmet kusurunun bulunması veya hukuka aykırı bir işlem veya eylemi sonucunda ağır bir elem ve üzüntünün duyulmuş olması ya da kişilerin şeref ve haysiyetlerinin rencide edilmiş olmasının gerektiği, bu sebeple idari işlemlerin yargı kararı ile iptal edilmiş olmasının, her durumda mutlaka idarenin tazminat sorumluluğunu gerektirmeyeceği açıktır. Olayda, Mahkemece verilen ara karar ile davacıdan, idarenin haciz işlemleri nedeniyle uğranılan manevi zarara ilişkin olarak reddedilen kredi başvurusu ve feshedilen bayilik sözleşmesi sebebiyle uğranılan zararlara dair bilgi ve belgelerin istenilmesine karşın, herhangi bir belge ibraz edilemediği, bu durumda, iddia edilen manevi zarara neden olan fiil ile davalı idarenin işlem ve eylemleri arasında illiyet bağı olduğunun somut olarak ortaya konulamadığı …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.