Danıştay 9. Daire
2022/3321 E., 2022/5793 K. · 23 Kasım 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2022/3321 |
| Karar no | 2022/5793 |
| Karar tarihi | 23 Kasım 2022 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 40, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 192 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vergi sisteminde "ödeme" deyimi, geniş kapsamlı bir tanım olup, hesaben ve nakden ödemenin ikisini de kapsamaktadır. Hesaben ödeme, ödemenin para olarak yapılması yerine muamelenin bir takım hesaplara kaydedilmesidir. Bu hesapların verdiği netice de bir kıymet ifade eder. Bu nedenle, sigorta primlerinin gider yazılabilmesi için tahakkuk ettirilmesi, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının alacaklandırılması yeterlidir. Gerek gelir vergisinde, gerek kurumlar vergisinde, vergilendirme dönemi hesap dönemidir. Hesap dönemi de normal olarak bir takvim yılını kapsar. Vergilendirmede hesap döneminin esas alınması, kazanç tespitinin de doğal olarak hesap dönemi itibarıyla yapılmasını gerektirir. Aksi uygulama ile, tahakkuk eden, fakat tahsil edilmemiş alacaklar bilanço aktifinde dönem karını artırıcı bir unsur kabul edilirken, bilançonun pasifinde yer alan tahakkuk eden sigorta primlerinin, yani borçların ödenmemiş olduğundan bahisle gider olarak indirilmemesi, gelirin gerçekliği ve verginin dönemselliği ilkelerine de aykırı düşer. Kanun koyucu, ticari kazacın tespitinde, genel ilke olan tahakkuk ilkesinden ayrılarak, ancak ödenmiş bulunması halinde gider olarak indirileceğini kabul etseydi, bunu açıkça ifade eden bir deyim kullanırdı. Bunu da, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesinde değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 192,194. maddelerinde istisnalar olarak hükme bağlardı.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 40
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 192
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 6
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 37
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 40
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 41
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 63
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 20
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 88
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 194
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.