Danıştay 12. Daire
2022/103 E., 2022/4912 K. · 13 Ekim 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 12. Daire |
| Esas no | 2022/103 |
| Karar no | 2022/4912 |
| Karar tarihi | 13 Ekim 2022 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 13, 178 sayılı KHK Ek Madde 20 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinden; Maliye Bakanlığı müfettişleri tarafından, 2011 yılında yapılan ek ödemenin mevzuata uygun olup olmadığının incelenmesi neticesinde oluşturulan raporda; davacının, mal müdürü olarak Maliye Bakanlığı taşra personelinin aldığı fazla çalışma ücretinden yararlandığı, Gelir İdaresi Başkanlığı personeline ödenen fazla çalışma ücretini alamayacağı ancak kendisine 2011 yılında 4.732,90-TL tutarında fazla ve yersiz ödemede bulunulduğunun tespit edildiği, fazla ve yersiz ödemenin Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin ilgili maddelerine göre kişi bazında yasal faiziyle birlikte tahsil edilmesi kanaatinin belirtildiği, bunun üzerine 2011 yılı içerisinde fazla çalışma ve ilave fazla çalışma ücreti olarak yersiz ödendiği tespit edilen toplam 4.732,90-TL’nin Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri uyarınca tahsil edilmesi gerektiği yolunda … tarih ve … sayılı dava konusu işlemin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda; fazladan ve yersiz ödendiği iddia edilerek davacı adına borç çıkarılan tutarların geri ödenmesini öngören dava konusu işlemin, Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik uyarınca tesis edilmiş bir işlem olduğu, bu işlemle zararın rızaen ve sulhen tahsil edilememesi halinde adli yargı yoluyla tahsili cihetine gidileceğinin bildirildiği, bu haliyle dava konusu işlemin bildirim niteliği taşıdığı ve idari davaya konu olabilecek kesin ve icrai bir işlem olmadığı görülmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 13
- 178 sayılı KHK Ek Madde 20
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Ek Madde 20
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 38
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Geçici Madde 8
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 14
- 5018 sayılı Kanun m. 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.