Danıştay 4. Daire
2018/6245 E., 2022/8308 K. · 19 Aralık 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2018/6245 |
| Karar no | 2022/8308 |
| Karar tarihi | 19 Aralık 2022 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 377 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 112 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-a maddesinde iptal davaları, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu, maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan davalar olarak belirtilmiştir. İptal davasının subjektif ehliyet koşulu "menfaat ihlali" olarak öngörülmüştür. Aynı Kanunu'nun m. 31/2'de 2577 sayılı Kanun ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na aynı maddenin 1. fıkrasında atıf yapılan haller saklı kalmak üzere, vergi uyuşmazlıklarının çözümünde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerinin uygulanması öngörüldüğünden, vergi davalarında dava açma ehliyetinin, VUK'nun 377. maddesine göre belirlenmesi gerektiği, VUK'nun 377. maddesinde, dava açma yetkisinin mükelleflere ve kendisine ceza kesilenlere tanındığı, VUK'nun m. 8/4'de, bu Kanunun diğer maddelerinde geçen mükellef tabirinin, vergi sorumluları için de geçerli olduğunun kurala bağlandığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94 gereğince ortağa ödenen kar payı üzerinden tevkifat yapan davacının ise Vergi Usul Kanunu m.11'e göre "vergi kesen" olarak vergi sorumlusu olduğu görülmektedir. Buna göre, vergi sorumlularının da mükellefler gibi tevkif yoluyla alınan vergilerde istihkak sahiplerine ödemenin yapılmış ve ödemeyi yapan tarafından verginin kesilmiş olması halinde dava açmalarının olanaklı olduğu göz önüne alındığında, vergi sorumlusu olan davacı şirketin dava açma ehliyeti bulunduğu sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 377
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 112
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 8
- 6545 sayılı Kanun m. 22
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 52
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.