Danıştay 9. Daire
2020/3515 E., 2022/4799 K. · 13 Ekim 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2020/3515 |
| Karar no | 2022/4799 |
| Karar tarihi | 13 Ekim 2022 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 81, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 81. maddesinde değer artışında safi kazancın, elden çıkarma karşılığında alınan para ve ayınlarla sağlanan ve para ile temsil edilebilen her türlü menfaatlerin tutarından, elden çıkarılan mal ve hakların maliyet bedelleri ile elden çıkarma dolayısıyla yapılan ve satıcının uhdesinde kalan giderlerin ve ödenen vergi ve harçların indirilmesi suretiyle bulunacağının belirtildiği, 232 Sıra No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin 3.5. maddesinde ise şirketlerin sermaye yedekleri ve kar yedekleri kullanmak suretiyle sermaye artırımında bulunmaları halinde, sahip oldukları hisse senetlerinin maliyet bedelinin nasıl hesaplanacağının açıkça gösterildiği;bu durumda, davalı idarece, bahse konu 17.900 adet hissenin sermaye artırımı sonrası elde edilen hisseler olduğundan, davacı bu hisseler için herhangi bir bedel ödemediğinden ve maliyete katlanmadığından bahisle davacının elden çıkarmış olduğu hisselerin maliyet bedelleri ile elden çıkarma dolayısıyla yapılan ve uhdesinde kalan giderler ile ödenen vergi ve harçlar göz önünde bulundurulmadan tespit edilen matrah üzerinden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.