Danıştay 10. Daire
2018/3919 E., 2022/4514 K. · 17 Ekim 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2018/3919 |
| Karar no | 2022/4514 |
| Karar tarihi | 17 Ekim 2022 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 16, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Geçici Madde 7 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, davacı tarafından 31/08/2018 tarihinde dosyaya sunulan dilekçesinde, "Mahkemece 01/01/2018 tarihli miktar artırım dilekçesi dikkate alınmayarak taleple bağlılık ilkesi gereği 2.000,00 TL maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi hususu yönünden istinaf başvurusu yapıldığı, Bölge İdare Mahkemesi tarafından talebin reddedildiğinden temyize bu yönden gelinmeyeceği, maddi tazminat miktarının Mahkeme kararındaki gibi 2.000,00 TL yönünden kesinleştiği" belirtilmiştir. Bahsi geçen bu dilekçe de dikkate alınarak davacının maddi tazminat yönünden kararı temyiz etmediği açıkça anlaşılmış olup Mahkeme kararının 2.000,00 TL maddi tazminatın kabulü yönündeki kararı kesinleşmiş olup bu yönden hukuki değerlendirme yapılmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.