Danıştay 10. Daire
2018/3265 E., 2022/1400 K. · 16 Mart 2022
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2018/3265 |
| Karar no | 2022/1400 |
| Karar tarihi | 16 Mart 2022 |
Konu
Bu kararda 4904 sayılı Kanun m. 19, 4904 sayılı Kanun m. 18 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda belirtilen 4904 sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu'nun 19. ve 20. maddelerinin, bu maddelerle ilgili yasalaşma sürecinin birlikte incelenmesinden; bu maddelerin birbirinden farklı konuları ve eylemleri düzenlemekte olduğu, yasa koyucunun 19. maddedeki eylemlerle 20. maddedeki eylemleri birbirinden farklı olarak nitelendirdiği, bu eylemlere ayrı ayrı yaptırımlar uygulanmasını amaçladığı sonucuna varılmaktadır. Olayda, davacıya ait özel istihdam bürosunda yapılan denetim sonucunda, büronun işverenlerle yaptığı sözleşmelerin Kanun'un 19. maddesinin (c) bendinde belirtilen kurala aykırı olduğu tespit edilmiş ve dava konusu işlemle Kanun'un 18. maddesine dayanılarak büronun işletme izni iptal edilmiştir. Kanun'un 18. maddesinin ikinci fıkrasında, 19. maddenin (c) bendinde belirtildiği şekilde bir anlaşma yapılmış olması halinde, özel istihdam bürosuna verilmiş olan iznin iptal edileceği hükmü yer aldığından, anılan hüküm doğrultusunda düzenlenen Yönetmeliğin 16. maddesinin ikinci fıkrası ile 11. maddesinin 4. fıkrasının son cümlesindeki kuralda ve tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.