İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi

2011/7656 E., 2011/8359 K. · 14 Temmuz 2011

Künye

MahkemeYargıtay 4. Hukuk Dairesi
Esas no2011/7656
Karar no2011/8359
Karar tarihi14 Temmuz 2011

Konu

Bu kararda 580 sayılı Kanun m. 13, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Uyuşmazlık, davalı bankanın 2004/2005 yıllarına ait aidatları ödeme yükümlülüğü bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Dava konusu uyuşmazlığın çözümünde öncelikle 580 sayılı Kanun'un davacı kurumun gelirlerini düzenleyen 13/C maddesinin dikkate alınması gerekmektedir. Anılan maddenin ilk biçiminde "...İktisadi Devlet Teşekküllerinin idare ve murakabesi hakkında kanuna tabi teşekkül ve ortaklıklarla bakanlıkların teftiş ve murakabesi hakkındaki kanuna tabi teşekkül ve ortaklıklarla bakanlıkların teftiş ve denetlenmesi altındaki birlik, kurum ve ofislerin katma bütçeli dairelerin her yıl bütçelerine koyacakları 5.000,00 lira kesin aidat ile bir evvelki yılın bilançosuna göre tahakkuk eden safi kârlarının binde birine tekabül eden orantılı aidatlar.." davacının gelirleri arasında sayılmıştır. Aynı maddenin son bendinde "...zamanında ödenmeyen gelirler %10 zamla tahsil olunur" biçimindeki düzenlemeye yer verilmiştir. 580 sayılı Yasa'nın 13/c maddesine 31/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5230 sayılı Yasa'nın10. Maddesi ile "4603 sayılı Kanuna tabi bankalar hariç" ibaresi eklenmiş ve böylece 4603 sayılı kanun kapsamında olan davalı bankanın aidat ödeme yükümlülüğü 31/07/2004 tarihinde kaldırılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.