Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2010/5730 E., 2011/5835 K. · 24 Mayıs 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/5730 |
| Karar no | 2011/5835 |
| Karar tarihi | 24 Mayıs 2011 |
Konu
Bu kararda 5018 sayılı Kanun m. 40 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53 anılmaktadır.
Karardan
Davalılar ise, kamu hizmetinin bütçe ile karşılanmayan giderlerini karşılamak amacıyla kullanılmak üzere toplanan paranın hastane adına açılan bir hesapta tutularak harcandığını, kusur ve sorumlulukları bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, sebepsiz zenginleşmeye dayalı bir alacak davası olan uyuşmazlıkta taraflardan birinin diğerinin zararına olacak biçimde zenginleşmesi unsurunun gerektiğini, bilirkişi raporuna göre kamu zararı bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Dava konusu olay nedeniyle davalılar hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan dolayı açılan ceza davasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5018 sayılı Kanun m. 40
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 53
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.