Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2012/12996 E., 2013/10909 K. · 27 Mayıs 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2012/12996 |
| Karar no | 2013/10909 |
| Karar tarihi | 27 Mayıs 2013 |
Konu
Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 528 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 536 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %5 oranında sermaye payına sahip ortağı olduğunu, davalı şirketin kendisine hiç kâr payı ödemesi yapmadığını ileri sürerek şirketin kurulduğu tarihten itibaren ödenmeyen kar paylarına mahsuben şimdilik 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, TTK'nın 528. maddesine göre şirket mukavelesinde aksine hüküm yoksa ortakların taahhüt ettikleri sermaye borçlarının yerine getirdikleri nispette safi kârdan pay almasının mümkün olabileceğini, davacının taahhüt ettiği sermayeyi koymadığı için alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir limited şirketin kâr dağıtımı yapabilmesi için TTK'nın 536/2. maddesine göre yirmiden az ortaklı şirketlerde "ortaklar kurulunun" karar almasının gerekeceği, şirketin kuruluşundan itibaren sadece 30.04.1999 tarihli 11 sayılı ortaklar kurulu kararında karın dağıtılmamasının kararlaştırıldığı, bunun dışındaki tüm ortaklar kurulu kararlarında kâr dağıtımıyla ilgili kararın alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.