Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2014/422 E., 2014/19824 K. · 17 Ekim 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/422 |
| Karar no | 2014/19824 |
| Karar tarihi | 17 Ekim 2014 |
Konu
Bu kararda 1479 sayılı Kanun Ek Madde 12, 1479 sayılı Kanun Ek Madde 15 ve 4956 sayılı Kanun m. 50 anılmaktadır.
Karardan
Davacı Kurumca, davalının 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğu 11.01.2002-24.02.2005 dönemi arasında yersiz sağlık karnesi kullanımı nedeni ile istirdat davası açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava dosyasında davalı sigortalının 16.09.1997 tarihinde Kuruma intikal eden giriş bildirgesi ile 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalılığının başladığı, 25.02.2005 tarihinde davalının talebi üzerine sonlandırıldığı, primlerini düzenli olarak ödediği, 2005 yılının üçüncü ayındaki sigortalılık bilgilerine göre davalının bu tarihler arası isteğe bağlı sigortalı kabul edildiği ve borcunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. 16.09.1997 tarihinden 25.02.2005 tarihine kadar muntazam olarak muntazam olarak İsteğe bağlı sigortalı olan ve primlerini ödeyen davalının 2007 yılındaki Kurum işlemi ile 16.09.1997-31.10.2001 arası zorunlu, 01.01.2002-25.02.2005 arası isteğe bağlı sigortalı kabul edilerek yersiz sağlık gideri çıkarıldığı anlaşılmaktadır. 1479 sayılı Yasanın ek 12. Maddesinde “ Bu Kanuna göre ilk defa sigortalı olanların sağlık yardımından yararlanmaları, en az sekiz ay, yeniden sigortalı olanların ise en az dört ay eksiksiz sağlık sigortası primi ödemiş olmaları, sağlık ve sigorta prim borcu bulunmaması şartına bağlıdır.” hükmünü içermektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1479 sayılı Kanun Ek Madde 12
- 1479 sayılı Kanun Ek Madde 15
- 4956 sayılı Kanun m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.