Yargıtay 4. Ceza Dairesi
2024/1110 E., 2024/2301 K. · 26 Şubat 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/1110 |
| Karar no | 2024/2301 |
| Karar tarihi | 26 Şubat 2024 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58 ve Anayasa m. 76 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İnceleme konusu somut olayda; suç tarihine göre sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2010 tarihli ve 2008/323 Esas, 2010/130 Karar sayılı kararı ile 2960 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği ve cezanın 1 yıl denetim süresi belirlenmek suretiyle ertelendiği, kararın 12.04.2013 tarihinde kesinleştiği ve 12.04.2014 tarihinde yerine getirildiği, ancak adli sicil kaydına sehven 2024 şeklinde işlenmiş olduğunun tespit edildiği, ve sanığın inceleme konusu eylemini 3 yıllık tekerrür süreleri geçtikten sonra işlediği anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilâmında ayrıntıları açıklandığı şekilde, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde tekerrür hükümlerinin uygulanması için öngörülen sürelerin geçmiş olduğu hâllerde, önceki mahkûmiyet hükümlerinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesi yönünden engel oluşturmayacağının kabulünün adalet ve hakkaniyete uygun olacağı, sanığın inceleme konusu eylemini adli sicil kaydında yer alan ilamın yerine getirildiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde öngörülen üç yıllık sürenin dolmasından sonra gerçekleştiği ve bu nedenle adlî sicil kaydındaki suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle itirazın reddi yerine itirazın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- Anayasa m. 76
- 5352 sayılı Kanun m. 12
- 5352 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 251
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 25
- 6545 sayılı Kanun m. 72
- 3682 sayılı Kanun m. 8
- 5352 sayılı Kanun m. 9
- 2960 sayılı Kanun m. 18
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.