Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2013/17990 E., 2014/15309 K. · 19 Haziran 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/17990 |
| Karar no | 2014/15309 |
| Karar tarihi | 19 Haziran 2014 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 82 anılmaktadır.
Karardan
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun “haczedilen menkul malların korunması” başlığını taşıyan 82. maddesinde; haczedilen malların ne şekilde korunacağı belirtilmiş, 83. maddesinde ise borçlular, zilyetler, güvenilir şahıslar 82. madde gereğince kendilerine bırakılan malları, alacaklı amme idarelerince yapılacak ilk talep üzerine derhal ve kendilerine teslim edildiği zamandaki durumları ile geri vermek mecburiyetindedirler. Bu mecburiyeti yerine getirmeyenler, haklarında yapılacak ceza takibinden başka, bu malların kendilerine atfolunamayacak bir sebepten dolayı telef veya zayi olduğunu ispat edemedikleri takdirde, geri verilmeyen malların değerleri tutarınca borçlu sayılıp, bu kanun hükümleri gereğince takip olunurlar” denilmek suretiyle menkul malları koruyacak olanların ne suretle sorumlu tutulacakları gösterilmiştir. Yukarıda anlatılanlar ışığında somut olay incelendiğinde, davacıya yediemin olarak teslim edilen mallardan 2 (iki) adedinin .. Mobilya isimli işyerinin fabrika binasında mevcut bulunduğu anlaşılmakla, bu malların satışı ile borcun karşılanıp karşılanamadığı araştırılmalı, borcun karşılanması durumunda davacının sorumluluğunun kalmadığı gözetilmeli, aksi halde kalan borç durumuna göre kayıp durumda bulunan diğer iki menkul malın değeri nispetinde davacının sorumluluğu cihetine gidilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.