Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2022/4302 E., 2024/239 K. · 10 Ocak 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2022/4302 |
| Karar no | 2024/239 |
| Karar tarihi | 10 Ocak 2024 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 30, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık ile müşteki nişanlıdırlar. Birlikte yaşamaya başladıkları. Bu dönem içerisinde sanık tarafından kendi adına nişanlısı olan müştekiye düğün hazırlığı olması için altın bilezik aldığı, müştekinin daha önce birilyle evlenip ayrılması nedeniyle resmi nikah kıyılamadığı, olay günü bu nikah meselesinden dolayı tartıştıkları ve müştekinin evi terketmek ve ayrılmak istediği, sanığın ayrılacaksan "çıktılarımı ver" demek suretiyle evliliğin gerçekleşeceği düşüncesi ile aldığı altınları almak istediği müştekinin vermemesi üzerine kendi hakkı olduğunu düşünerek kolundan çekerek aldığı açıktır. Sanığın örf ve adetlerimize göre nişanın bozulması halinde herkesin taktığını geri alması "çıktılarını vermesi" kuralına göre hakkı olduğunu sanarak almaya hakkı olduğu kastıyla hareket ettiği açıktır. Bu husus TMK 12. maddesinde de taraflara talep hakkı vermektedir. Kendi hakkını, alacağını aldığını düşünerek ve bu amaçla hareket eden sanığın nişanı bozup ayrılmak isteyen katılandan altınlarını almasında Türk Ceza Kanunu'nun 150/1 ve 30. maddesinin hükümlerinin uygulanmasının zorunlu olacağı açıktır. Gerek sanığın ilk andan itibaren yaptığı savunmalarda gerekse katılanın istikrarlı tüm beyanlarında Sanığın "çıktılarımı ver" dediğini açıkça kabul etmektedir. Bu konuda bir ihtilaf yoktur. Dolayısıyla sanık başlangıçtan beri hukuken hakkı olanı almaya çalıştığı ve buna uygun hareket ettiği eylemin Türk Ceza Kanunu'nun 30. madde delaletiyle 150 kapsamında kalması gerektiği kanaatindeyiz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 30
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 149
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 150
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 286
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 280
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 148
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 288
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 289
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.