İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi

2009/5507 E., 2010/4472 K. · 15 Nisan 2010

Künye

MahkemeYargıtay 4. Hukuk Dairesi
Esas no2009/5507
Karar no2010/4472
Karar tarihi15 Nisan 2010

Konu

Bu kararda 6964 sayılı Kanun m. 4, 6964 sayılı Kanun m. 1 ve 3234 sayılı Kanun m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü “çiftçilik” ve “asıl üyelik” koşullarının belirlenmesine bağlıdır. 6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Yasa'nın 1/A maddesinde çiftçilik; “…ekim, dikim bakım, üretme, yetiştirme ve ıslah yolu ile … bitki, orman, hayvan ve su ürünleri elde edilmesini, bu ürünlerin yetiştiricileri tarafından işlenip pazarlanması” olarak tanımlanmış; aynı Yasa'nın 4. maddesinde davacı Oda'nın asıl üyeleri “gerçek ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliğe sahip olmasa da Devlet, katma ve özel bütçeli daireler ve bu dairelere bağlı döner sermayeli kuruluşlar” olarak belirlenmiştir. Diğer yandan, 3234 sayılı Orman Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Yasa'nın 2. maddesinde davalı idarenin görevleri “…orman ürünlerinin üretim, taşıma ve depolama işlerini yapmak, bu ürünleri yurt içinde ve dışında pazarlamak…” olarak sayılmıştır. Açıklanan bu yasal duruma göre, orman ürünleri yetiştirip pazarlaması nedeniyle çiftçi niteliği taşıyan davalı idare, davacı Oda'nın asıl üyeleri arasında sayılan Devlet kuruluşlarındandır. Bu durumda davalı Karabük Orman İşletme Müdürlüğü, davacı Karabük Ziraat Odası'nın asıl üyesi olarak yıllık ödenti ödemekle yükümlüdür.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.