Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2009/14621 E., 2010/3170 K. · 23 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/14621 |
| Karar no | 2010/3170 |
| Karar tarihi | 23 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442, 6802 sayılı Kanun m. 28 ve 6802 sayılı Kanun m. 30 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu 28. maddesi uyarınca bankaların her ne şekilde olursa olsun yaptıkları bütün işlemler nedeniyle kendi lehlerine her ne nam altında olursa olsun nakden ve hesaben aldıkları paralar banka muamele vergisine tabi olduğu, aynı kanunun 30.maddesine göre banka muamele vergisinin mükellefinin banka olduğu, bankanın bu vergiyi yansıtmasının ancak sözleşme ile mümkün olacağı, taraflar arasında mevcut 01.11.1989 tarihli sözleşmede banka muamele vergisinin davacıya ait olduğuna dair bir hükmün bulunmadığı, bu nedenle de davalının BK'nun 61 ve müteakip maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre toplam 658.661,00 YTL'nı davacıya ödemek zorunda olduğu, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren faizin yürütülmesi gerektiği, bu meblağların bankaya yatırıldığı tarihlerden itibaren dava tarihine kadar hesaplanan yasal faizinin 574.923,00 YTL olup, toplam miktarın 1.233.584,00 YTL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442
- 6802 sayılı Kanun m. 28
- 6802 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.