Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2013/18094 E., 2014/5891 K. · 26 Mart 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/18094 |
| Karar no | 2014/5891 |
| Karar tarihi | 26 Mart 2014 |
Konu
Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 12 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının para çekme işlemi sırasında kart şifre bilgilerini gerektiği gibi korumayarak 3. kişilerin eline geçmesine sebebiyet vermekle %20 oranında kusurlu olduğu, meydana gelen zararın %20'sine tekabül eden miktar 1.584,00 TL olmasına rağmen, aksine bir kanıt bulunmadığından davacının ağır kusurunda bahsedilemeyeceği, kasıtlı bir hareketinin söz konusu olmadığı, 5464 sayılı Yasa'nın 12. maddesine göre sadece 150,00 TL ile sorumlu olduğu, davalı bankanın gerekli diğer emniyet önlemlerini almadığı, alındığı ileri sürülen önlemlerin ise yetersiz kaldığı, bu hususun ceza mahkemesinin dosyası ile de sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; 7.770,00 TL'nin 03/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı para çekme işlemi sırasında oluşan durum üzerine şifresini koruması gerekirken şifresini tanımadığı 3. kişilerle paylaşmasından ötürü müterafik kusurludur. Mahkemece, dava dosyasında bulunan iki bilirkişi raporunda tespit edilen ve davacıya yüklenen %20 kusur oranı üzerinden indirim yapılması gerekirken, olayda uygulanması mümkün olmayan yasa hükmünden hareketle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olamamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.