İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2009/15014 E., 2010/3904 K. · 8 Nisan 2010

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2009/15014
Karar no2010/3904
Karar tarihi8 Nisan 2010

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 51 ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 29 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davacı vekili, müvekkilinin yapımcısı (eser sahibi) olduğu 34 adet sinema filminin malî haklarının müvekkili tarafından dava dışı ... Filmcilik Ltd. Şti’ne bu şirket tarafından da 30.12.1996 tarihli sözleşmeyle davalıya devredildiğini, sinema eserlerinin koruma süresinin 4110 SK ile 70 yıla çıkarıldığını, FSEK’nun 51. maddesi uyarınca ileride çıkacak mevzuatın eser sahibine tanıması muhtemel hakların eser sahibine ait olacağını ileri sürerek, anılan filmlerden yapım yılı 1986 tarihine kadar olan 16 adedinin davalıda bulunan mali haklarının müvekkiline döndüğünün tespitine, davalının bu filmlere muhtemel tecavüzünün önlenmesine, yapım yılı 1995 tarihine kadar olan 18 adetinin ise davalıda bulunan mali haklarının 20 yıllık koruma sürelerini doldurduktan sonra müvekkiline döneceğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu filmlerin mali haklarını dava dışı ... Filmcilik Ltd. Şti’nden devraldığını, davacının sözleşmenin tarafı olmadığından aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, devir sözleşmesinin 1995 tarihli 4110 SK’nden sonraki tarihli olduğunu, dolayısıyla 70 yıllık süreden müvekkilinin yararlanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.