Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2011/14977 E., 2012/9276 K. · 30 Mayıs 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/14977 |
| Karar no | 2012/9276 |
| Karar tarihi | 30 Mayıs 2012 |
Konu
Bu kararda 3160 sayılı Kanun m. 1 ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 20 anılmaktadır.
Karardan
Davalı vekili, ... isimli şahsın bankaya müracaatı üzerine kendisine çek hesabı açılarak çek karnesi verildiğini, kimlik numarası sorgulanarak kimlik bilgilerinin teyidinin alındığını, vergi levhası ve faaliyet belgesinin aslı görülerek fotokopilerinin müvekkili bankaca alındığını, ikametgah ve imza beyannamesinin alındığını, bu şahsın hayali bir şahıs olmadığını, müvekkili bankanın üzerine düşen özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın dava dışı ... isimli şahsa çek hesabı açtığı ve çek karnesi verdiği, ancak bu kişinin bir başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığı, yine adres itibariyle de farklı adresler bildirdiği, bankanın basit bir araştırma ile beyan edilen adreste bu tür bir işletmenin olmadığını tespit edecek konumda olup, bu itibarla çek karnesi verirken 3160 sayılı Yasa'nın 1/2.2 ve TTK'nun 20/2 maddelerinde öngörülen basiret ve itinayı göstermediği, bu sebeple kusurlu olduğu, davacının da borçlunun ödeme kabiliyetini araştırması gerektiği, bu sebeple müterafik kusurlu olduğu, her iki tarafın %50- %50 oranında kusurlu bulunduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile 12.500 TL'nin davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3160 sayılı Kanun m. 1
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 20
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.