İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2013/6348 E., 2014/14065 K. · 18 Eylül 2014

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2013/6348
Karar no2014/14065
Karar tarihi18 Eylül 2014

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 939, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 972 ve 3095 sayılı Kanun m. 4/A ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Asıl dava yönünden mahkemece, davalı tarafından ekstra navlun ücreti talep edilemeyeceği kabul edilmiş ve 6.000 Euro'luk fatura bedelinin 3.000 Euro'luk kısmı ödenmiş olduğundan bu kısmın iadesine karar verilmiştir. Ancak, davacı-birleşen davalı, karşı tarafça düzenlenen söz konusu faturayı ticari defterlerine işlemiş ve fatura uyarınca 3.000 Euro ödemiş olduğundan artık bu fatura nedeniyle borçlu olmadığını ileri sürerek ödediği miktarın iadesini talep edemez. Kaldı ki, davacı tarafça ödenen 3.000 Euro'yla ilgili düzenlenen iade faturasına da itiraz edilmiş olup, bu alacakla ilgili talebin kabulü doğru görülmemiştir. Ayrıca, mülga TTK'nın 794. maddesinde taşıyıcıya, üstlendiği eşya taşıma işinden doğan alacağı nedeniyle taşıdığı eşya üzerinde bir özel hapis hakkı tanımıştır. Hapis hakkı kural olarak alacaklıyı koruyucu bir hukuki güvencedir. Davalı-birleşen davada davacının navlun alacağının 3.000 Euro'luk kısmının ödenmediği de sabit olup, navlun ödenmediği sürece davalı-birleşen davada davacının taşınan emtia üzerine hapis hakkı bulunduğundan, mal bedeline ilişkin talebin kabulü de doğru olmamıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.