İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2009/12511 E., 2011/4918 K. · 25 Nisan 2011

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2009/12511
Karar no2011/4918
Karar tarihi25 Nisan 2011

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 28, 6009 sayılı Kanun m. 28 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427 anılmaktadır.

Karardan

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların borçlarını bankaya ödeyen...'ın alacağını davacıya temlik ettiği ve davacının temlik nedeniyle davalılardan alacaklı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulü ile, asıl davada 512.000,00 TL'nin, birleşen davada ise 136.549,70 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, davacı vekilinin, gerekçeli kararın harçsız verilmesi istemi mahkemece reddedilmiştir. Ret kararını, davacı vekili temyiz etmiştir. Harçlar Kanunu'nun 28. maddesinin birinci fıkrasının a bendindeki “Karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez” şeklindeki ikinci tümcesi Anayasa Mahkemesinin 14.01.2010 tarihli kararıyla iptal edilmiş olup iptal kararının derdest davalarda uygulanacağı kuşkusuzdur. Diğer yandan Harçlar Kanunu'nda 6009 sayılı Yasa ile 23.07.2010 tarihinde değişiklik yapılarak anılan kanunun 28. maddesine göre, bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olmasının hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel oluşturmayacağı açıkça düzenlenmiş durumdadır. Bu durumda, anılan düzenlemeler dikkate alınıp, davacı isteminin değerlendirilerek bir karar verilmesi için kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.