İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi

2024/1558 E., 2024/1139 K. · 13 Şubat 2024

Künye

MahkemeYargıtay 10. Hukuk Dairesi
Esas no2024/1558
Karar no2024/1139
Karar tarihi13 Şubat 2024

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 75 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 417 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297 inci maddesinin 2 nci fıkrasında "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücretleri ile ilgili hüküm kurulurken manevi tazminat red vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine karar verilmesi gerekirken birden fazla davacı olduğu gözden kaçırılarak hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde red vekalet ücretinin davacıdan alınmasına karar verilmesi hatalı olduğu gibi tüm davacıların kabul edilen manevi tazminat istemleri yönünden hesaplanan vekalet ücretinin davalılardan tahsil edilerek sadece davacı kazalıya ödenmesine karar verilmesi de yerinde görülmemiştir. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370'inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.