Yargıtay 12. Ceza Dairesi
2013/16780 E., 2014/10222 K. · 28 Nisan 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/16780 |
| Karar no | 2014/10222 |
| Karar tarihi | 28 Nisan 2014 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 134, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 28 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 259 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Katılanın suç işlediğini düşünen sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığı ya da ilgili kolluk makamlarına müracaat etmek yerine, katılan tarafından kendisine karşı işlenmekte olan ve ani gelişen bir suç (örneğin; cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bulunmadığı halde, kaybolma olasılığı bulunan mevcut delilin muhafazasını sağlamak için değil, sürekli denetim ve gözetim altına aldığı katılanın, gün içerisinde, kiminle, niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları ortaya çıkarmak amacıyla önceden hazırlıklı ve planlı şekilde hareket ettiği gözetilerek, sanığın sübut bulan eylemlerine uyan TCK'nın 134/1-2 ve 134/2. maddelerindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, genel kastla işlenen suçta, “Sanık tarafından görüntüye alınan yaşam alanının müştekinin başkalarının bilmesini istemeyeceği kendine özel gizli özel yaşam alanı olmadığı ve diğer kişiler ile paylaşıp mesleki faaliyetini yürüttüğü işyeri olduğu, bu hali ile sanığın suç işleme kastına ilişkin manevi unsur ile suçun maddi unsurunun oluşmadığı” şeklindeki, özel hayatı mekana indirgeyen ve yasal olmayan gerekçelerle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 134
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 28
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 259
- 2860 sayılı Kanun m. 6
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.