Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2021/41184 E., 2024/68 K. · 8 Ocak 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/41184 |
| Karar no | 2024/68 |
| Karar tarihi | 8 Ocak 2024 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığın suça konu sahte sürücü belgesini farklı tarihlerde kullanması süregelen sahtecilik suçu olup, hukuki kesinti gerçekleşmediği sürece her kullanım nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak; zincirleme suç hükümleri uygulanmadığı halde dahi sonuç cezanın 2 yılı üstünde olması ve suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı anlaşıldığından, hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. 5. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/45 Esas ve 2007/276 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 8 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/550 Esas, 2005/915 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis ve İstanbul 42 Asliye Ceza mahkemesinin 2004/78 Esas, 2005/677 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak bu hukuka aykırılığın Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 204
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 268
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 217
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.