Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2010/10160 E., 2010/10329 K. · 15 Ekim 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/10160 |
| Karar no | 2010/10329 |
| Karar tarihi | 15 Ekim 2010 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442, 5664 sayılı Kanun m. 6 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.
Karardan
Davacı vekili, müvekkilinin 233 sayılı KHK hükümlerine tabi İDT olduğunu, davalının sermayesinin % 99'u müvekkiline ait bir şirket olduğunu, 13.08.2009 tarihli ÖYK kararı ile bağlı ortaklık ilişkisinin sona erdirildiğini, davalının ÖİB'na devri üzerine istenen mutabakat nedeniyle yapılan hesaplaşma ve mahsup sonucunda müvekkilinin davalıdan 108.955.361.185.562.-TL alacaklı olduğunun kesinleştiğini, 5664 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca müvekkilinin Hazineye olan 100.514.375.900.000.-TL borcunun davalıda olan alacağına mahsup işlemi yapıldığını, özelleştirme sonrasında bir süre daha devam eden ticari ilişki nedeniyle doğan davalı alacağı mahsup edildiğinde 06.12.2004 tarihi itibariyle davalının 4.699.038.609.176.-TL bakiye borcu kaldığını ileri sürerek, şimdilik bu meblağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiş, Karşı dava açarak 23.12.2004 tarihi itibariyle 3.741.946.635.386.-TL alacağın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, özelleştirme sonrası karşı davacının 23.12.2004 tarihi itibariyle 3.741.946.635.386.-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442
- 5664 sayılı Kanun m. 6
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.