İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2010/10160 E., 2010/10329 K. · 15 Ekim 2010

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2010/10160
Karar no2010/10329
Karar tarihi15 Ekim 2010

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 442, 5664 sayılı Kanun m. 6 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.

Karardan

Davacı vekili, müvekkilinin 233 sayılı KHK hükümlerine tabi İDT olduğunu, davalının sermayesinin % 99'u müvekkiline ait bir şirket olduğunu, 13.08.2009 tarihli ÖYK kararı ile bağlı ortaklık ilişkisinin sona erdirildiğini, davalının ÖİB'na devri üzerine istenen mutabakat nedeniyle yapılan hesaplaşma ve mahsup sonucunda müvekkilinin davalıdan 108.955.361.185.562.-TL alacaklı olduğunun kesinleştiğini, 5664 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca müvekkilinin Hazineye olan 100.514.375.900.000.-TL borcunun davalıda olan alacağına mahsup işlemi yapıldığını, özelleştirme sonrasında bir süre daha devam eden ticari ilişki nedeniyle doğan davalı alacağı mahsup edildiğinde 06.12.2004 tarihi itibariyle davalının 4.699.038.609.176.-TL bakiye borcu kaldığını ileri sürerek, şimdilik bu meblağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiş, Karşı dava açarak 23.12.2004 tarihi itibariyle 3.741.946.635.386.-TL alacağın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, özelleştirme sonrası karşı davacının 23.12.2004 tarihi itibariyle 3.741.946.635.386.-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.