İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2009/4673 E., 2010/10727 K. · 25 Ekim 2010

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2009/4673
Karar no2010/10727
Karar tarihi25 Ekim 2010

Konu

Bu kararda 5434 sayılı Kanun m. 123 anılmaktadır.

Karardan

Davacı kurumun 06.11.2008 tarihli yazısına göre, davalı ...’nın anapara 23.424,13 YTL’nı dava tarihinden önce 12.02.2007 tarihinde ödediği sabittir. Davalı ... 03.04.2007 tarihli dilekçesiyle davacı kuruma müracat ederek 26.227,00 YTL faiz borcunu 15.04.2007 tarihinden itibaren 2.185,00 YTL’lik taksitler halinde ödemeyi talep etmiştir. Bu çerçevede 13.04.2007 tarihinden itibaren taksitleri aksatmadan ödediği dosyada mevcut dekontlardan anlaşılmaktadır. Dava açıldığı tarihte son iki taksit kalmış olup onları da davadan sonra 14.02.2008 ve 14.03.2008 tarihli dekontlarla ödemiştir. Davacı Kurumun dosyada mevcut 20.10.2008 tarihli yazısı ile asıl borca 26.227,00 YTL faiz tahakkuk ettirildiği, ... tarafından faiz borcunun 2.185,00 YTL’lik taksitler halinde 12 taksitte 26.220,00 YTL olarak ödendiği, 17.10.2008 tarihinde de vergi iadesi borcu ile faizinin ödendiği ve borç dosyasının işlemden kaldırıldığı bildirilmiştir. Bu itibarla davacı Kurum ile davalı ... arasında bir ödeme planı bulunduğu, davalı ...’in bu plan çerçevesinde taksitleri aksatmadan ödediği, dava tarihinde 10 taksit halinde 21.850,00 YTL’nin ödenmiş olduğu, son iki taksitin ise ödeme planı çerçevesinde davadan sonra ödendiği, davacı Kurum’un da bu ödeme planını ve ödemeleri benimsediği anlaşılmaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.