Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2013/10050 E., 2014/13965 K. · 29 Nisan 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2013/10050 |
| Karar no | 2014/13965 |
| Karar tarihi | 29 Nisan 2014 |
Konu
Bu kararda 5737 sayılı Kanun m. 1, 5737 sayılı Kanun m. 28 ve 5737 sayılı Kanun m. 36 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2-Davacı, davalı vakfın mülkiyetine geçen tarihi eserlerin restorasyonu için yaptığı harcamaların tahsili için elde ki davayı açmış olup davalı devir almadığı dönemde yapılan harcamalardan sorumlu olmadığını ve bir kısım eserlerin kendi mülkiyetinde olmadığını savunmuştur. Mahkemece, dava konusu tarihi eserlerin davalı vakfa devir edildiği ve devirden önce başlatılarak devir sonrası bitirilen restorasyon bedelinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. 5737 sayılı Vakıflar Kanunun 1.maddesinde "Bu Kanun; vakıfların yönetimi, faaliyetleri ve denetimine, yurt içi ve yurt dışındaki taşınır ve taşınmaz vakıf kültür varlıklarının tescili, muhafazası, onarımı ve yaşatılmasına, vakıf varlıklarının ekonomik şekilde işletilmesi ve değerlendirilmesinin sağlanmasına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi; Vakıflar Genel Müdürlüğünün kuruluşu ile Genel Müdürlüğün teşkilât, görev, yetki ve sorumluluklarının düzenlenmesi amacıyla hazırlanmıştır" denilmiş ve 2.maddesinde "Bu Kanun; mazbut, mülhak ve yeni vakıflar, cemaat ve esnaf vakıfları ile Vakıflar Genel Müdürlüğünü kapsar" hükmü düzenlenmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5737 sayılı Kanun m. 1
- 5737 sayılı Kanun m. 28
- 5737 sayılı Kanun m. 36
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.