İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

2010/6294 E., 2012/11440 K. · 15 Kasım 2012

Künye

MahkemeYargıtay 5. Ceza Dairesi
Esas no2010/6294
Karar no2012/11440
Karar tarihi15 Kasım 2012

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 248, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 442 sayılı Kanun m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Muhtar olan sanığın köye ait gayrimenkulün kira taksidi olan 6.000 TL'yi 11/01/2005 tarihinde tahsil etmesine rağmen köy azalarının uyarısı sonrasında 17/11/2005 tarihinde köy hesaplarına intikal ettirmesi karşısında 442 sayılı Köy Kanununun 45. maddesi de nazara alındığında sanığın zimmet suçunu işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki zimmet suçunun vasfına yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın zimmet suçundan mahkümiyetine karar verilmesine rağmen, gerekçede eylemin kullanma zimmeti şeklinde gerçekleştiği kabul edilerek hükmün karıştırılması, Mal edinme kastına göre suç tarihinin 11/01/2005 tarihi olacağı ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.