İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2012/16399 E., 2013/13938 K. · 1 Temmuz 2013

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2012/16399
Karar no2013/13938
Karar tarihi1 Temmuz 2013

Konu

Bu kararda 5335 sayılı Kanun m. 1 anılmaktadır.

Karardan

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından 06.12.2006-07.12.2006 tarihlerinde birden fazla işlemle 10.000 TL'nın internet vasıtasıyla başka hesaba havale yapıldığını, 950 TL’nın ödendiğini, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 9.050 TL'nın 07.12.2006 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı bankanın kusurlu olduğu ve hesaplara faiz işletilmediği anlaşıldığından, Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde 07.12.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un değişik 5335 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca belirlenen % 9 oranında avans faizi nispetinde temerrüt faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 9.050 TL nin 07.12.2006 tarihinden 3095 sayılı Kanunun Değişik 5335 sayılı Kanunun 1. Maddesi uyarınca belirlenen yıllık %9 temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.