Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2009/14248 E., 2011/16454 K. · 6 Aralık 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/14248 |
| Karar no | 2011/16454 |
| Karar tarihi | 6 Aralık 2011 |
Konu
Bu kararda 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 8, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 18 ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 52 anılmaktadır.
Karardan
Ancak dava, eser sahipliğinin tespiti, davalının Kültür Bakanlığı nezdinde yaptırdığı tescil işleminin iptali ve tecavüzünün önlenmesi istemlerine ilişkindir. Dava konusu eserin meydana getirildiği tarihte yürürlükte bulunan 4630 Sayılı Kanun ile değişik 5846 Sayılı FSEK 8. maddesi uyarınca, bir eserin sahibi, onu meydana getirendir. Yine 4630 Sayılı Kanun ile değişik FSEK 18. maddesi uyarınca, mali hakları kullanma yetkisi münhasıran eser sahibine aittir. Aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça; memur, hizmetli ve işçilerin işlerini görürken meydana getirdikleri eserler üzerindeki haklar bunları çalıştıran veya tayin edenlerce kullanılır. Tüzel kişilerin uzuvları hakkında da bu kural uygulanır. Açıklanan bu yasal düzenleme uyarınca tüzel kişiler eser sahibi değil, ancak 5846 Sayılı FSEK. 52. maddesi uyarınca, yazılı bir devir sözleşmesi aranmaksızın, eser üzerindeki mali hakların sahibi olabilirler. Dolayısıyla somut uyuşmazlık yönünden de dava konusu bilgisayar programının eser sahibi, onu meydana getiren gerçek kişidir. Davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde her ne kadar eser sahipliğinin tespiti istenmişse de, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince, davanın eser üzerindeki mali hak sahipliğinin tespiti olarak nitelendirilmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.