Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2011/1459 E., 2011/17158 K. · 16 Aralık 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/1459 |
| Karar no | 2011/17158 |
| Karar tarihi | 16 Aralık 2011 |
Konu
Bu kararda 1615 sayılı Kanun m. 52, 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 93 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 98 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Görüldüğü gibi taşımacı firma işbu yasal mecburiyet nedeniyle zorunlu olarak, naklettiği emtiayı davacı antreposuna teslim etmiştir.Bu durumda taraflar arasında da yazılı bir antrepo sözleşmesi yoktur. Hukuki ilişki yasal mecburiyet nedeniyle özet beyan verilmesinden ibarettir. Sayın çoğunluk bozma kararında davacı antrepocunun ücret tarifeleri esas alınmak suretiyle depo ücretinin belirlenmesini kabul etmiştir. Yukarıda izah edildiği gibi taraflar arasında hukuki ilişki özet beyan verilmek suretiyle eşyanın depoya yasal zorunluluk nedeniyle bırakılmasından ibaret olup arada yazılı bir ardiye sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı taraf ücretin fahiş olduğunu savunmuştur. Bu durumda ücretin emsal depo tarifeleri araştırılıp ortalama bir ücret takdiri gerekir. Dairemizin 14.02.2005 tarih 2004/0879 E, 2005/94 K sayılı ilamı ile 17.09.2007 tarih ve 2006/8451 E – 2007/11334 K sayılı ilamında aynı doğrultudadır. Antrepocu kâr gayesiyle tarifesini yüksek tutabilir. Bu nedenle davacı tarifesinin esas alınması doğru değildir. Depo ücreti belirlenmesinde ilke olarak davacı tarifesini esas olan karara bu nedenle karşıyım.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1615 sayılı Kanun m. 52
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 93
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 98
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 44
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 39
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 42
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 43
- 1615 sayılı Kanun m. 51
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.