İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2013/6305 E., 2013/21351 K. · 25 Kasım 2013

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2013/6305
Karar no2013/21351
Karar tarihi25 Kasım 2013

Konu

Bu kararda 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 40, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 9 ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davacı, davalıların ikametgah mahkemesinde dava açmış olup, taraflar arasındaki 24.01.2005 tarihli sözleşmenin 6. maddesinde davacının ikametgahı mahkemesini yetkili kılan hüküm, müşterinin ticari bir kişi, kamu hukukuna has tüzel bir kişi veya kamu hukukuna ait özel bir servet değeri olması hallerine münhasırdır. Somut olayda, davalıların gerçek kişi olması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmenin yetkiye ilişkin bu hükmünün uygulanması mümkün değildir. MÖHUK'nun 40. maddesi yabancılık unsuru taşıyan davalarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisinin yer itibariyle yetki kurallarına göre tespit edileceğini belirtir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 9/1. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralı gereğince, davalıların ikametgahı mahkemesi olan Türk Mahkemeleri MÖHUK'nun 40. maddesi göndermesiyle aynı zamanda milletlerarası yetkiye de sahiptir. Bu durumda yetkiye ilişkin HUMK 9, HMK 6 ve MÖHUK 40. maddeleri gereğince davalıların ikametgahı mahkemesi yetkili olup, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.