İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

2010/11742 E., 2012/4900 K. · 28 Mart 2012

Künye

MahkemeYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Esas no2010/11742
Karar no2012/4900
Karar tarihi28 Mart 2012

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434, 3093 sayılı Kanun m. 4 ve 3093 sayılı Kanun m. 5 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Kararın Yargıtay inceleme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 302. maddesinde de benzer şekilde “Taraflar, harcının ödenmiş olup olmamasına bakılmaksızın ilamı her zaman alabilirler. Bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez. 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu dâhil, diğer kanunların bu maddeye aykırı hükümleri uygulanmaz...” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda, anılan düzenlemeler dikkate alınarak, kararı temyiz eden davalı tarafa çıkarılacak muhtıraya bakiye karar harcının yazılmayarak, noksan ödenen temyiz harç ve giderinin ödemesi veya tamamlaması için süre verilmesi, ödenecek olan harç ve giderin miktarının da, kesin ve açık olarak bildirilmesi ve yerine getirilmemesinin sonuçlarının yazılması gerekmektedir. Somut olayda; bu gereklere uygun bir muhtıra çıkarılmadığından Yasa'nın aradığı biçimde ihtar yapıldığı kabul edilemez. Burum karşısında anılan muhtıra geçersiz olduğundan mahkemenin temyiz dilekçesinin reddi kararı usul ve yasaya uygun olmayıp, ek kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.