Yargıtay 6. Ceza Dairesi
2013/19084 E., 2013/25767 K. · 26 Aralık 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2013/19084 |
| Karar no | 2013/25767 |
| Karar tarihi | 26 Aralık 2013 |
Konu
Bu kararda 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 318 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Müşteki ile sanık ... arasında karşılıklı rızaya dayalı olarak bir borç ilişkisi kurulmuş ve sanık aldığı 10.000, TL'ye karşılık ana para baki kalmak üzere aylık 1000 TL faiz ödemeyi kabul etmiştir. Müşteki 14 ay boyunca bu anlaşmaya ... kalmış, borcunu ödemeyince sanıklarla arasında sorunlar yaşanmaya başlamıştır. Bu eylemde tefecilik ve Sanık ...'in alacağını tahsile yönelik baskı kurması dışında yağma suçu için gerekli olan ve TCK 148. maddesinde sayılan "kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirme veya mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle cebir veya tehditte bulunma” söz konusu değildir. Faiz olarak ödenen para ile borcun ödendiği ve istenen paranın gerçek borcun üstünde bir para olduğundan bahsedilemez zira müşteki kendisi de sadece aylık faizleri ödediğini asıl borcu ödemediğini kabul etmektedir. Bir an için cebir ve tehdidin yağma suçunu oluşturacak boyutta olduğu kabul edilse dahi eylemin var olan bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirildiği nazara alınarak TCK 150/1. maddesi delaleti ile 106/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği açıktır. Belirtilen nedenlerle sayın çoğunluğun müşteki ...'a yönelik yağma suçu yönünden bozma gerekçesine katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 318
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 216
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 65
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 66
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 37
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 148
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 150
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.