Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
2024/1986 E., 2024/3102 K. · 30 Mayıs 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 7. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2024/1986 |
| Karar no | 2024/3102 |
| Karar tarihi | 30 Mayıs 2024 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 126, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 146 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 30 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Vekil bu yükümlülüğünü yerine getirmediği, özellikle vekâleti kasten vekil edenin zararına, kendisinin veya başka birinin yararına kullandığı takdirde vekâlet sözleşmesinin kötüye kullanılması söz konusu olabilir. Çünkü, vekâlet sözleşmesi temelinde güven esasına dayalı iş görme edimi ihtiva eden bir sözleşme olup, bu güvenin korunması Türk Borçlar Kanunu'nun vekâlet sözleşmesini düzenleyen hükümleri yanında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde ifadesini bulan dürüstlük kuralının da bir gereğidir. 3. Vekilin sadakat ve özellikle özen borcunu yerine getirmemesi mutlaka vekâlet görevinin kötüye kullanılması sonucunu doğurmaz. Vekâlet görevinin kötüye kullanılmasından söz edilebilmesi için zararlandırma kastının bulunması, vekil edenin zararlandırma kastıyla harekete eden vekilin eylem ve işlemlerinden zarar görmesi gerekir. Vekâlet görevinin kötüye kullanılmasında en önemli unsur kasıt iken, vekilin mutlaka kendisine veya bir başkasına çıkar sağlaması gerekmez. Vekil, kendisi veya üçüncü kişinin çıkarı için kasten vekil edenin zararına hareket edebileceği gibi, vekâlet görevini kötüye kullanırken, kendisini veya üçüncü kişiyi faydalandırmayı düşünmeyerek sırf vekil edeni zararlandırmak amacıyla da bir eylem veya işlem yapabilir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 126
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 146
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 30
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 149
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 4
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 502
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 514
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 506
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 439
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.