Yargıtay 9. Ceza Dairesi
2023/5933 E., 2024/1174 K. · 14 Şubat 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2023/5933 |
| Karar no | 2024/1174 |
| Karar tarihi | 14 Şubat 2024 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62 ve 6723 sayılı Kanun m. 33 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden kurmak olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın uzantısı olan, Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 103
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 335
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 339
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.