İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

2024/5007 E., 2024/9589 K. · 11 Haziran 2024

Künye

MahkemeYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Esas no2024/5007
Karar no2024/9589
Karar tarihi11 Haziran 2024

Konu

Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 397, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 176 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 180 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Şirketin tacir olup basiretli hareket etmesi gerektiği, davalı işçinin yaklaşık 11 yıllık çalışma süresi içinde taraflar arasında sıklıkla para transferinin yapıldığı, banka kayıtlarında davalı işçiye gönderilen bu paraların büyük çoğunluğunun açıklamasız şekilde ödendiği, ayrıca dava dışı olup davacı ile organik ilişkisi bulunan A.A'ya gönderilen paraların da davacı Şirketin kayıtlarında gösterilmesinin mümkün olmadığı, bu sebeplerle davacı Şirketin davalı işçiden alacaklı olduğunu gösteren bir durumuna ilişkin yeterli, somut ve denetlenebilir delil ibraz edilmediğinden davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu; ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 397 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihtiyati tedbir kararının etkisinin, aksi belirtilmedikçe nihai kararın kesinleşmesine kadar devam edeceği belirtildiğinden eldeki dosyada Mahkemece kararın kesinleşmesine kadar devamına karar verilmesinin de yerinde görüldüğü gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.