İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi

2013/6595 E., 2014/4140 K. · 16 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 15. Hukuk Dairesi
Esas no2013/6595
Karar no2014/4140
Karar tarihi16 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 1309 sayılı Kanun m. 23, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 30 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1309 sayılı Yasa'nın 23. maddesinde “...Devlet Opera ve Balesinin hasılatı ve muameleleri her türlü vergi, harç ve resimlerden muaftır” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükme göre, harçtan bağışık tutulan, idarenin yasa ile belirlenmiş olan görevlerini yerine getirebilmesi için yapması gereken idari işlemlerdir. Yargı işlemleri, idareye özgü işlerden sayılamayacağından ve bu kavram içinde düşünülemeyeceğinden bu hükmün yargı harçlarını da kapsadığı kabul edilemez. Yargı harçlarından bağışıklığın söz konusu olabilmesi için yasada açık bir düzenlemenin bulunması gerekir. Yasada açık hüküm bulunmayan hallerde parasal yükümlülük olan harçtan bağışıklık kabul edilemez. 1309 sayılı Yasada açıkça davacı kurumun yargı harçlarından bağışık olduğu belirtilmediğinden bu yasa uyarınca davacı kurumun yargı harçlarından bağışık olduğunu kabule imkan bulunmamaktadır. Davacı D.. M.. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun eki (II) sayılı Cetvel'in “Özel Bütçeli İdareler” başlıklı kısmının “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümünün 15. sırasında yer almaktadır. Aynı Kanun'un eki (I) sayılı Cetvel'in “Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri” başlıklı bölümünde yer almadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesindeki bağışıklık hükmünden yararlanması da mümkün değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.