Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
2011/8032 E., 2011/13028 K. · 24 Kasım 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 6. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/8032 |
| Karar no | 2011/13028 |
| Karar tarihi | 24 Kasım 2011 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 260, 6570 sayılı Kanun m. 1 ve 6570 sayılı Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Borçlar Kanununun 260.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Taraflar arasındaki 16.10.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Borçlar Kanununun 260. maddesi kira paralarının zamanında ödenmemesi durumunda adi kira ilişkisinde uygulanan bir hüküm olup 6570 sayılı Kanunun 1 ve 8. maddeleri uyarınca kiralananın 6570 sayılı Kanuna tabi olması Borçlar Kanununun 260. maddesinin uygulanmasına engel olmaz. Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 260
- 6570 sayılı Kanun m. 1
- 6570 sayılı Kanun m. 8
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.