Yargıtay 11. Ceza Dairesi
2024/1482 E., 2024/7985 K. · 11 Haziran 2024
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2024/1482 |
| Karar no | 2024/7985 |
| Karar tarihi | 11 Haziran 2024 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359, 6723 sayılı Kanun m. 33 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi verilen 19.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden de suç tarihinin 2012 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 359
- 6723 sayılı Kanun m. 33
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 310
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 66
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 67
- 7394 sayılı Kanun m. 4
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.